Skip to main content

UNORTHODOX

Bits and pieces of my gazillion thoughts every waking hours of living...
*magulo, mahirap intindihin, masakit sa brain...CRAZY ideas..

In the sea of loneliness, endless agony, showers of fear and incomparable sufferings...
Hidden there is refuge..a way out..
the light to this boundless darkness..

keeping up with hectic life of urbanization
moving forward to a progressive economy
a piece of you gets left behind
buried in the past, hope it's not forever.

i am crazy i am blind
all things lost, will never find
inside me, a splash of hope
a lady. a woman.can she cope?

hold on to it
spit out every bit of it
embrace everything
love each minute
Soar high, mighty wings as your guide
with the laws of nature you have to abide.
Never part from that dream.

Wake up.
Slumber's over.
Don't be afraid!
The universe will conspire with the good.
Work hard and everything will pay off with food!

bound to fear the unknown 
and feel the kiss of death
complete ecstasy erupted, embraced me...
just imagination

descending the steep ladder of sadness is like crucifying yourself to your own deathbed
spirits inhabit my soul, every bit of me despise frolic in any form
scrutinize each part of me and look through my windows
penetrate the realms of my being...
you might drown in the  waves of depression, with a touch of elation.
but rise up and heed the call of my nymph,
she'll lead you to the way of escape.

i squint my eyes to see who's there
my heart beats fast, though i'm not sure...
the man is leaving, not approaching
I think i know him...i remember his back i once hit.
recalled the long embrace, his soft kisses...
they weren't long, it was all gone..
i don't want it to end, i reached out, shouted...
is it forever? i hope not but yes...it will be..

from the abyss, i looked up
thought life is just a dark place to exist
but i know hope...i extended my neck, there's my star
i felt my body...i'm not in the abyss anymore...
i found home.

Comments

Popular posts from this blog

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...

SINGKONG BUTAS

Sa hirap ng buhay ngayon, ultimo barya mahalaga. (kaganapan sa jeep umagang pauwi ako) Pasahero: bayad, wilcome.(lalakeng mukang papasok palang, ayoko maging judgmental, basta papasok palang) *abot bayad,abot sukli. bilang.kunot noo ni kuya passenger* P: magkanu ba hanggang wilcome? Driver: unse. P: subra ka singko. D: Salamat. *********************************************************************** Sa sobrang corrupt ng mga tao sa tabi-tabi, sa taas tass, mas may dangal pa ang ordinaryong tao na nagttrabaho sa ilalim ng araw kaysa sa mga taong nasa malambot na upuan at malamig na opisina. Nakakalungkot isipin na sa kabila ng pagnanais nating magluklok ng tapat na opisyal ng gobyerno, tila parang may masamang elemento ang nagluluklok sa kanila sa pwesto. Ano nga ba ang masamang elemento na naghahasik ng lagim sa gobyerno?PERA. Sabi nila, hindi ang pera ang sumisira sa buhay ng tao, kundi ang pagmamahal at pagnanais na magkamal ng limpak limpak na salapi. Aanhin mo ang...