Skip to main content

Messages To Ading - editable file

A supposed blog for my Ading's Pa-siyam, but I have been editing from time to time. So here lies exceprts for you my forever love. 

Happy 9th day my forever fluff. I know you are now at peace and enjoying heaven, with your wings as fluffy as your fur. Sorry if I can't be as happy as you, I didn't know missing you would be this hard. I didn't know losing you would be the most difficult time of my life. Each day feels lonelier knowing that I will never see you again.

If only there's a price to pay just to see you, and hug you again, I'm willing to bet everything I have just to have another moment with you. Sixteen years felt so short. 

I mentally prepared for this, that this day will come. Little did I know, it was just the tip of the iceberg. 

It was the hardest decision I have ever made in my life. Although I still want to prolong your life, it was too selfish to just let you suffer. It's time to end your struggle. You've been the best companion, the kindest, the cutest, and the most loving fur friend I have ever had. 

----------------------

December 16 - Happy 40th day my fluff. I still miss you everyday. I still think about you when I am happy, when sad, or just idle at home. 

You've been the greatest gift I received in this lifetime. My savior. My constant stress reliever, and some point in my life, the only best thing encouraging me to wake up every day. 

---------

March 6, 2023 - 4th month since you passed. I hope you don't feel that I have forgotten you already. I know in my heart that at this point, you are still the best dog in the universe. You probably know about Snoopy. Ikaw nga ata nagpadala sa kanya samin. He's been a fluffy bundle of joy to our family. Pero sobrang kulit. Minsan dalawin mo sana sya sa panaginip nya para kumalma paminsan. Kinagat nya si chamee last week sa tenga. Pumunta pa kami sa hospital para sa anti rabies nya. Although ako kinakagat nya ko but not that grabe na dumugo. He's been destroying a lot of things, lalo na mga chinelas at boxes haha. Antaba nyang dog, high maintenance din sya. 

Minsan when I think about the days na puppy ka palang, compared to Snoopy. I just wish na I have the financial capacity that I have now nung puppy ka palang, para I can give all the toys and treats that you like. Nabilhan sana kita ng bag para nakapasyal ka sa madaming lugar. Although, blessing na din that I can spend na during your last few years, I was able to give you the proper cremation and care sa vet. I still miss you, your soft fur and your stares. I miss our quiet mornings together. 

-----------

August 6, 2023

Our other dog Milo died a few days ago. I hope you welcomed him with your son Britney <3 Sana masaya na kayo wherever you are. No pain, no sadness. Madaming play time and treats. 

I just remembered the happy times when you were all so little. Mahirap man yung buhay natin non, we still celebrate your miletones, birthdays in our own little way. I still miss you, my Ading. Your calm, loving stares, your companionship that made life bearable. I miss taking care of you. 


Comments

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...