Skip to main content

Meron akong kwento...

Sa oras na di alam ang iinumin para makatulog, ikaw na lang kakausapin ko keyboard..Tipakssss!Imbentong malupet sa oras na nakakinip!

Ang kwentong ito ay sumasalamin sa buhay ng isang novice nurse...
ERASE. hindi pala to kwento...ano nga ba...sanaysay..magsasalaysay lang ako saglet..

Isang araw sa buhay ni...(isip pangalan) Wasabi (walang basagan!yun flavor ng kinakain kong chuchirya ngayon!) na isang nurse na kakakuha palang ng lisensya sa PRC, mainit init pa sa wallet nya, nag apply sya sa isang pribadong ospital sa may Sta. Mesa...(fast forward) natanggap sya ay pumirma ng kontrata na papasok sya ng 5 araw sa isang linggo at 8 oras sa loob ng isang araw.Nasa kontrata.

Excited si Wasabi sa unang araw ng kanyang pag dduty...Dala ang kanyang bag, laman ang baby calculator, konting kodigo sa mga formulas ng pagkkompyut ng gamot at iv fluids, bandage scissors, at makukulay na ballpen, tinahak ni Wasabi ang kahabaan ng Aurora Blvd hanggang makarating sa V.Mapa. Pak!sakay ng jeep, 'Bayad po, (abot ng katabi), Salamat" TUGS!TUGS!TUGS!. kasabay ng maingay na sounds ng patok jeepney ang kalabog ng puso nya sa kaba. "PARA kuyaaaaaa!"  baba ng jeep.. lakad."good morning kuya guard!" magalang..:)

Akyat sa hagdan.
"GOOD MORNING po." matinis na pagbati ni Wasabi sa nurse na nakaupo sa station habang nag ccharting. Hinitay nya ang sagot ng nurse, deadma.
Sapul! unang araw. Unang ismid ng nakatataas na nurse sa ward na pagttrabahuhan mo ng anim na buwan...

Hinga ng malalim. 'Anong itatanong ko sa kanya??,'  tanong ni Wasabi sa kanyang kinakabahang dibdib.
"Ma'am, ako po si Wasabi, bago po akong nurse, sabi po ni Ma'am Belinda sa HR dumirecho na po ako dito hintayin ko na lang daw po sya", nauutal pa nyang sabi.

"Ah, probee ka?" tanong ni Madame Minchin sa nangangatog ng baguhan.
"O-Opo ma'am.."
Katahimikan.May silya sa gilid, nakita ito ng nangangawit na si Wasabi. 'Di naman ako pinaupo, bat kasi ang aga kooooo" tingin sa orasan. 5:23am para sa duty na 6am.
Early bird, early kaba...:)

++++habang iniisip ang mga susunod na detalye..naisip ko..kaya ko bang ibulalas sa pahinang ito ang mga bagay na gusto kong sabihin ng walang matatapakang tao? Tama ba na sabihing...hindi lang sa Estados Unidos laganap ang bullying?..oops!! napapaisip ako..:( Pero di ako natatakot...wala pa kasi akong sinasabi,,hahaha


..to be continued...


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...
Post a Comment
Read more

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...
Post a Comment
Read more

SINGKONG BUTAS

Sa hirap ng buhay ngayon, ultimo barya mahalaga. (kaganapan sa jeep umagang pauwi ako) Pasahero: bayad, wilcome.(lalakeng mukang papasok palang, ayoko maging judgmental, basta papasok palang) *abot bayad,abot sukli. bilang.kunot noo ni kuya passenger* P: magkanu ba hanggang wilcome? Driver: unse. P: subra ka singko. D: Salamat. *********************************************************************** Sa sobrang corrupt ng mga tao sa tabi-tabi, sa taas tass, mas may dangal pa ang ordinaryong tao na nagttrabaho sa ilalim ng araw kaysa sa mga taong nasa malambot na upuan at malamig na opisina. Nakakalungkot isipin na sa kabila ng pagnanais nating magluklok ng tapat na opisyal ng gobyerno, tila parang may masamang elemento ang nagluluklok sa kanila sa pwesto. Ano nga ba ang masamang elemento na naghahasik ng lagim sa gobyerno?PERA. Sabi nila, hindi ang pera ang sumisira sa buhay ng tao, kundi ang pagmamahal at pagnanais na magkamal ng limpak limpak na salapi. Aanhin mo ang...
Post a Comment
Read more