Skip to main content

Smells like Happiness

Mahirap maging masaya kung yung puso mo eh luhaan..tipong, napaso ka na ng mantika, tatawa ka pa din kasi masarap naman yung naluto mo. Ang gulo diba?

Minsan hindi ko alam saan ako nakakakuha ng kaabnormalan para lang makapagpatawa, makapang asar ng friends at tumawa sa sarili kong jokes. Mas madalas ko na ngang maisip na me regalong kabaliwan talaga sakin si Lord kaya ako ganto.

At minsan,nakakamangha na kahit pala ang miserable akong tao, may mga tao na makapagpasaya sayo ng di mo ineexpect. May kasamang kilig chaka mga pick up lines.

*flight of ideas na naman*

Naging saksi na ng pagka inlab at pag mmove on ko 'tong site na to, kaya minsan natutuwa ako mag back read sa mga nasulat ko na before kasi kadalasan, nakalimutan ko na yung naganap na yun sa life ko at madalas, andami nang nagbago. Tao. at feeeeelings!

So ngayon...me nagbago. yung state of well-being ko.charot! I just don't know what happened, I felt lighter. I felt like my old self again and! I feel like I don't need the drama I was in before at this point in my life.

My main focus now is to achieve what I planned to get when I came back and! be a better version of myself. Yung una mas madali makuha kesa yung latter. :p pero proud padin ako sa sarili ko dun.

My laugh sounded the way it did before I went to SG. My smile became brighter just like the way it did before I left my previous job. And thank heavens, I gained more friends along the way to healing.

Naging english bigla. Mas masaya na ako ngayon kesa nung mga nakaraang linggo. May lungkot padin pero hindi na ako nalulungkot dahil wala na sya sa buhay ko. Nalulungkot na lang ako sa tuwing naiisip kong hindi sya ok. Or baka ako lang nag iisip nun?

Masaya ako dahil may trabaho akong nakakaleche paminsan sa hirap, na di ko maintindihan paano ako napunta sa field ng recruitment eh galing akong BPO? anyare teh? at nakakilala ako ng mga taong di ko naisip na makikila ko pala. Tapos magkakaron ka pa ng kras na director. tengene! olrayt diba.

At may dumating na nakikisabay sa mga banat ko, sa mga knock knock ko at sa mga kadaldalan kong tungkol sa kung ano ano. Di ko lang inexpect na may ganon pala..yung akala mong di nakikihalubilo sa kagaya kong dukha, me sayad din pala kagaya ko. such humble people.:)

Kaya smells happiness yung title, kasi ngayon ko lang napag desisyunan na bumili ng perfume sa buong buhay ko. Ewan ko ba. anong naisipan ko. pero masaya naman ako na bibili ako..kahit alam kong ang weird na bibili ako. ang gulo no?

Dahil masaya ako masyado sa life, nagkaka eyebags ako ng malaki. sleep is for the week.haaaaay. maygaaaad.

Yun lang..ang gulo ko padin till now.

Comments

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...