Skip to main content

Tuesday Rants!

When you are happy, I don't think any justification as to who, what makes you happy should be known to everyone.

I know I've been posting a lot of things about the anonymous person who makes me smile and giggle these past few weeks, but I dont know why people cant just let me keep these things private. And, why is it so fucking hard for some people to just shut the fuck up,and mind their own business.

People have the right to say things because,this is a free country! You practice freedom of speech and all that.. but you don't ruin people's reputation, you don't spread rumors,you don't speculate things and you dont fucking destroy people's lives. Tangina.

I hate it when I feel mad, it's not that I dont like hating people..that's normal. I just dont like the emotion, anger. It's not who I am, not the feeling I want to radiate to this fucking cruel world! But there are people who were born to unleash the freakin devil in you.

Someone's happy, stop being such a douche and ruin things. That's against being human! Sana maging alien na lang kayong lahat na chismosa at chismoso na walang kwentang kaluluwa!

Kelangan ko pa tong ilabas ng ilang mga episodes pa,para ma regain ko yung positive outlook in life ko.. at maging mabuting citizen ako ng bansang ito. kasi sa ngayon, madami akong negative thoughts,lahat na lang ng sentence ko madaming mura, at higit sa lahat, kung nakakamatay lang yung mga naiisip ko, madedemanda na ako at hahatulan ng kamatayan sa dami kong nakitil na buhay!tangina eh..ang hirap magpakatao sa mundong puro hayop naman ang ugali. Ang hirap maging mabait sa mundong hindi naman iniintindi kung gaano mo pinapahalagahan ang mga nasa paligid mo.

Kung saan normal na ako, nakabalik na ako sa rhythm ko, sa jolly self ko,saka naman ako magkakaron ng mga gantong problema. Ibang klase ang dagok ng buhay! unli! hahaha..

Iba ibang freebies ng problema..

Anyway, sanay naman na ako sa chismis pala. As if, hindi pa to nangyare sakin before. ang pinagkaiba lang, ngayon,di pa ako pwede mag siga siga.. baka mawalan ako bigla ng trabaho.hahaha.

Amen.

Ang bait ko na agad!



Comments

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...