Skip to main content

To my (former) Bestfriend

As painful as my title..I am deeply sad of how our friendship turned out, because of inevitable circumstances. I know it was partly my fault of leaving him with everything we've planned together. But the things I've been through back then was excruciating, and it really tested how strong I was..emotionally. It's still depressing when I look back and think how ruined I was back then.

I think I have already made kwento how wasak I was when I came back from SG. So itatagalog ko na lang, di kasi nagtatagal train of thought ko lately. As if I have writers' block or something. Anyway...

Ikkwento ko ulit kung pano ako nagmahal, naiwan at nahulog sa kaibuturan ng planetang Pluto.:D

Paano ko nga ba sisimulan?

Si P. Bestfriend ko sya simula ewan. Nakilala ko sya sa HGS, ka wave ko sya, di ko na matandaan kung kelan nga ba kami nagsimulang maging parang magkapatid. 2012 ako nagsimulang magtrabaho sa HGS. Ang close nya talaga yung lukaret naming ka wave na kriminal na ngayon, si Pepper. Ang close ko si Jinckle, yung ka wave naming inlab na inlab ke Jampol..na asawa na nya ngayon. Naunangn ma promote sakin si P,naging QA na sya, nagtagal pa ako sa Ops..sya din nagturo sakin ng madaming bagay sa quality and kung ano ano pa. Magkasabay din kami nagka jowa ni P. Bading si P btw. Ilang days apart lang nung nagkajowa kami pareho. Tumagal sila nung jowa nya, hanggang sa bumalik sya dito galing SG. Yung akin, tumagal lang ng isang taon, on and off pa yun. pakboy kasi yung jowa ko non. Anyway, dun ata kami nagsimula maging close, nung na promote na ako..QA sya PA ako. sya lahat nakikinig sa mga rants ko sa boss ko and all. Kasabay ko sya mag break, hindi mag break. Kasama ko sya mang okray at manlait ng mga bagong nilalang napapasok sa account namin. Pihikan si P sa kakaibiganin. Maldita sya actually. Di ko nga alam pano nagjive personalities namin. Sa office or sa ibang work activities, kasama ko sya..gusto na nga ng mga ka team namin before, sana kami na lang..pero..bading sya..so wala. nvm mafriends.hahaha. Pogi yun si P, maputi matangkad, maliit muka, matangos ilong, mbango, kaso payatot. hahaha Basta madaming nagkakagusto sa kanya. Umabot na kami sa level na ikkwento nya sakin na bibili sya ng bagong mattress at itatanong nya sakin anong magandang shade ng green ang maganda para sa kwarto nya. For almost 3 yrs,m ganon kami..para ko na syang kapatid.

Bago kami umalis ng HGS, sobrang tagal naming pinagplanuhan lahat, well sya lang actually, taga oo lang ako. Well, wala kasi akong plano pa masyado that time. So bilang buo ang tiwala ko sa kanya, payag ako sa lahat ng gusto nya gawin. Di ko na matandaan pano kami nakabili daalwa ng ticket paalis, kasi alam kong mahal yon.hahaha. Months bago kami umalis, nagka something kami nung close friend ko, yung matagal kong iniyak dito..na nagkabalikan sila nung ex nya habang nasa SG ako. I gave him everything, all of me! hahayst. Sobrang mahal ko sya, and we even have plans na susunod sya don and we'll be together. Pero nung time na andon na kami sa SG ni P...nag iba ang lahat. Ni hindi na nya ako kinakausap. Sabi ng mga kaibigan nya na naging close ko na that time, nagkabalikan na sila nung long time jowa nya. Sobra akong nasaktan. Gusto ko umuwi to win him back. Ayun lang actually driving force ko kaya ako uuwi, maliban sa lungkot na naramdaman ko dahil di ko maintindihan mga inchik don. hahaha.

Alam ko nasaktan si P...nung araw na sinabi ko sa kanya..'frenny di ko na kaya dito...uuwi na ako'.
Nasa Chinese garden kami non, it was a humid day, pero umulan nung time na sinabi ko sa kanya yun, uuwi na ako..pabalik sa apartment, hindi kami nagkibuan. umiiyak lang ako ng umiiyak non. Days na magkasama kami sa iisang kwarto, sinubukan nyang mag apply apply padin ng work. Pero wala eh. Nawalan na ako ng pag asa. Nawalan na ako actually ng gana mabuhay non, sa sobrang sakit ng nararamdaman ko. Uwing uwi na ako.

Nung time na tapos na yung kontrata namin sa apartment, maghihiwalay na kami, makikituloy sa friends muna namin. Alam kong yun na ang huling beses na makikita ko sya. Alam kong nasaktan ko sya ng sobra, I betrayed him and left him hanging. Alam ko nawalan na din sya ng gana, kasi lahat ng plano na binuo nya para saming dalawa, magkasama kami. Hati sa lahat. Pero iniwan ko sya, dahil gusto ko na umuwi ng Pilipinas. Para sa pag-ibig. Pinagpalit ko ang pagkakaibigan namin sa pag-ibig na wala talagang kasiguraduhan. Hanggang ngayon nasasaktan padin akong isipin na nangyare samin yon.

Pag uwi ko dito, ilang buwan pagkatapos, nabanggit sakin na umuwi din si P at nag clearance sa HGS. matapos ang halos isang taon, nabalitaan ko na nag break na sila nung long time jowa nya (same jowa na nabanggit ko sa taas). Sobrang sakit non para sa kanya alam ko. Sinubukan ko syang kumustahin, civil padin naman mga sagot nya. Pero alam kong andon padin yung galit or tampo nya para sakin. Hindi ko sya masisi dahil alam kong may pagkukulang ako sa kanya. Gustuhin ko man makipag ayos sa kanya, di ko alam paano. Gusto ko mag sorry pero alam kong oo lang ang isasagot nya sakin, pero hindi na kayang ibalik pa ng simpleng sorry ang lahat ng pinagsamahan namin.

Sana balang araw, mabasa mo to P. Sana malaman mo na mahal kita, bilang kaibigan. Gusto ko umiyak at hingin yung kapatawaran para gumaan na finally yung loob mo. Gusto kong bumalik sa SG na kasama ka, at maging masaya. Pero alam kong wala akong karapatan hingin sayo yun.

Sana P, maging masaya na ang puso mo, sana magtagumpay ka sa pag nnars mo at makaalis ng bansa at magpakayaman. Ayun naman plano natin diba? Bumuo tayo ng mga pangarap noon na magkasama. Ngayon snsungkit na natin sila ng magkahiwalay. Wala akong ibang hiling para sayo kundi maging masaya. Sana magkaanak ka padin balangaraw, katulad ng sinabi mo sakin dati. Hindi man sakin, hahaha, pero sa babaeng maganda para maganda din ang bunga.

Hindi ko makakalimutan lahat ng mga masasayang alaala natin na magkasama. Balang araw ikkwento ko sa magiging anak ko (kung hindi ako baog), na minsan sa buhay ko, nakatagpo ako ng totoong kaibigan katulad mo.

I miss you, P.

P.S.
buhay pa si P, di pa po sya sumakabilang buhay. hindi yun yung dahilan bakit ko to ginawa. Naalala ko lang sya at namimiss ko sya kaya ako nagsulat.:D 

Comments

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...