Skip to main content

Making singit blogging..


So conyo my title..:D

Thursday palang pagod na pagod na pagod na ako. It's end of month, so madaming reports to send, validation and all. Then, I am currently working on my presentation for our upcoming strat planning..sa sabado yun,with the mokong kong bosses. Puro sila lalake, kaya mokong.!hahaha. At marami pang dahilan bakit sila mokong sa paningin ko. yung lunch ko sa office 30 mins lang plus samahan mo pa ng pakonti konting ihi, para di ako magkasakit sa bato. ayun lang ang pahinga ko talaga. After ko sa office,uuwi ako para mag bake ng orders. Pak na pak talaga tong week na to, walang humpay. Syempre mahirap isingit ang social life kong nabubulok na parang saging sa aming hapag. kung kelan pabulok na saka lang papansinin ng nanay ko. Magagalit sya bakit di namin kinakain, so ang ending, gagawin ko na lang syang banana bread, dahil lokbu na banana ang bet ng recipe.

Going back..meron akong nbet na bet na binabasa ko ngayon, The Circle ni Dave Eggers. Maganda! Ginagawa na syang movie last year,starring Emma Watsons Drugstore. Tungkol sya sa pagiging chismax ng tao. Alam natin na sa henerasyon natin ngayon, andyan ang social media para iuupdate mo oras oras para mapakita mo sa mundo na masaya ang buhay mo, pag sad naman mga post mo sasabihin nila suicidal ka. Nabubuhay tayo sa mundo na gusto ng updates sa buhay ng iba at wala nag anamn mas iinam sa imbensyong inatawag na cloud, kung saan buong pagkatao mo nakatalambuhay at recorded, na pwedeng maaccess ng ibang tao at para ka ng nasa PBB, free for all ang bawat galawmo. Parang ganon yung The Circle. Lahat ng detalye ng buhay mo nasa isang database, simula nung nunang iyak mo sa mundong ibabaw hanggang sa ginagawa mo ngayon..Sa mundo nung book, ang cctv ay para na lang piso na pwede mong ilagay sa bawat sulok ng mundo ng wlang kahirap hirap,makikita mo na ang bawat galaw ng bawat tao sa mundo, in just a few clicks. Dun umikot yung storya..Di pa ako tapos sa book,nakakaadik sya, kung wala lang akong ginagawa sa buhay, 1 seating tapos ko na sya. mapapanood ko na sya ng mataimtim, at mapapayapa na ang isip ko..:/ Kaso busy ako..madami akong ginagawa, pero nasingit ko pang mag blog.

Nag bbake ako ng malunggay choco chip cookies para sa mga lactating friends ko..napa research na nga din ako ng ibang treats na pwedeng tumulong sa kanilang mga dede :D para happy feeding ang babies nila..duuuh!:)

Na eexcite ako magpagawa ng sticker ng products ko, kaso di ko alam saan. Malapit ko ng palitan yung kamuning bakery! magkano kaya aabutin ng ganon, umupa at magtayo ng bekeri..waga na muna natin isipin.:p

End

Comments

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...