Skip to main content

Last time you will be here

There I was, thinking I was already ok, after 3 months of not being with him. Hindi pala..

Akala ko mahirap para sayo na umalis, 
Akala ko yung mga dahilan na sinabi mo, bakit na natin dapat itigil lahat, ay totoo.
Akala ko lahat ng mga pinakita mo, sinabi mo totoo.
Akala ko ako yung mali.
Akala ko kawalan ako para sayo.
Akala ko nahihirapan kadin katulad ko.
Akala ko nararamdaman mo din na mahirap mag move-on.
Akala ko katulad din kita na hindi kayang magmahal o kahit lumandi agad.
Akala ko lang pala lahat.

My friends told me to stop being mabait, and be the first to turn her back. Kasi ang weak, always talo.
After all the things I have learned about you, I felt weak, I felt betrayed, I felt irrelevant.
Pero ayaw ko na talaga sya i emote. Pakiramdam ko naubos na lahat ng ieemote ko para sa kanya. I just felt na di nya magagawa sakin yun. Maybe, I didn't know him that well.

Ayoko ng magsulat ng tungkol sayo.
Ayoko ng maisip kung ok ka lang ba, nalulungkot ka ba, dahil masaya ka na pala.
Ayoko ng malaman ang kahit ano pa tungkol sayo, sana wag mo na din akong kausapin.
Ayoko ng isipin na ako yung tama, kasi pareho naman tayong nagkamali.
Ayoko ng maramdaman yung sakit, pero alam kong matagal tagal pa 'tong mawawala.

I promised myself to focus more on the things I can be better at, and not dwell on what could have been and what is not meant for me. I may be left behind always, but I will not let myself feel less than what I truly am. Alam kong kaya kong lumagpas dito, alam kong kaya kong maging ok sa tamang panahon. Alam ko din na cnconvince ko lang sarili ko ngayon na strong ako, kahit deep down nalulunod na naman ako sa sea of sad memories. hahaha.Kaya eto na ang huling beses na ikkwento kita sa pader ng blogsite ko. Dahil di ka naman pogi talaga. hahaha. Buti na lang nilab kita. Charot!Love is blind, lalo na ang lovers. You will not see their flaws. If you see them, you accept them, and choose to see the good in them instead. Lahat ng tao mangmang sa pag-ibig. Hindi ako naniniwala sa mga taong matalino magmahal. Dahil di ako naniniwala na natututo ang puso. Utak pwede, pero hindi ang puso. Malayo na tayo sa topic. hahaha. 

This is going to the last time you will own my thoughts. I don't hate you, I am just disappointed that you are not what I thought you were. Tanggap ko na naganap, and it's time to let go. Life happens, shit happens, you clean as you go. :p Your shit will be in here forever, so I am not going to say goodbye to our memories. See you around.

Comments

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...