Skip to main content

I FEEL...RESPONSIBLE?

inglis na naman yung title ko at tagalog na naman ang entry...well ganun talaga..can't say much about myself pag english..hahaha..anyway..recently i've been juggling some thoughts..o bakit english?ulit..
kelan lang..i mean etong taong to, i am working..sa isang call center..nag apply ako for a managerial positin in a big food chain..yung peyborit ko..hahaha..:) ayun..i went to makati..mom and i got lost.but arrived on time..good thing..:) the interview went well.i can say it was awesome.went smoothly..the interviewer even gave a few compliment..sad part is..di nila ko tinanggap!hahaha..reason behind it?absurd..wag na lang..hahaha..anyway..it was a good experience anyway..bayaan mo na..ang napansin ko sa buhay? eto..actually wala naman relation sa sinasabi ko yung gusto kong isulat ulit dito..ewan bakit ganun trend ng gawa ko? una isang thought pero di naman talaga yun yung intended kong isulat..why am i explaining to myself anyway?
napansin ko lang naman..dito sa pilipinas..pilipino nakatira diba?pilipino tayong lahat..:)) and iba iba tayo ng trabaho..dito satiin,, parang may hierarchy ang mga trabaho..pag janitor poor.pag nagttrabaho sa office cool.pag nagttrabaho sa food chain di nakatapos.pag nagttrabaho sa call center astig..anong problema sa utak ng tao? discrimation starts here talaga nu? pero bakit ang pagbabago di masimulan sa sarili natin?negative things lagi ang kayang masimulan..why not start something good for others? like saying good job to a hard working janitor? spank a call center agent.?joke lang..matatamaan ako dun..:) do you get what i'm trying to say? sige wag mo na ma gets..
napansin ko lang naman yun..
pero the reason why i titled this entry as i feel responsible..kasi i'm working and i;m not planning to stay as a call center agent forever..so i've been doing a lot of thinking where i wanna go..or where should i go next..alam ko naman san talaga gusto ko but it's hard to get there at this moment..
i have the responsibility not just to my family...but to myself as well..para ma reach ang self actualization..hahaha..ang dami ko lan ka dramahan ngayon? mahirap na pala ako makasulat dito..2 ang trabahao ko currently..medyo nakakapagod..but enjoying it as well..a different kind of rush..i mean puyat..:))

till next time!


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...
Post a Comment
Read more

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...
2 comments
Read more

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...
Post a Comment
Read more