Skip to main content

ABANGERS IN THE MAKING

"bakit di ko kayang sumulat ng bagay bagay tungkol sa pag-ibig?", tanong ko yan sa sarili sa tuwing bubuksan ko ang blogsite na to. Di ko alam bakit, siguro dahil kahit sa blog ko mismo ayoko ibinyag ang mga sikreto ng aking malusog na puso. hahaha..

Ako na ata ang pinaka-adik na abanger sa balat ng tubig! Patuloy kong inaabangan ang aking mga (fingertips)..daliri ( na lang) kung kaya nya tumipa ng tungkol sa damdamin ko tungkol sa pag-ibig.

****************************************************************************
 ****************************************************************************

Dahil inaasar ako ng isa sa aking mga kaibigan sa daigdig ng internet, gumawa na ako ng isang blog para sa kanya. gniusto mo to!

WARNING: puro imbento ko lang ang lahat.wag kang maniwala.

Bilang isang abanger, marami ang maari mong abangan? Una na sa listahan si Shomba (Hit google and check out who's shomba!*highly recommended*)

Ikalawa, usually ang inaabanga ng bawat abanger ay ang kanilang kras. Pero hindi na natin yan kailangan pag usapan dahil andyan naman si pareng Ramon Bautista para pagliwanagan ang iyong isipan.

Ikatlo,  tayong lahat ay abanger ng masasakyan, lalo na sa oras ng kagipitan (tulad ng taeng tae ka na sa gitna ng masayang inuman, umalis ka at nag abang ka ng taxi,shala!)

Ikaapat, bawat humihingang nilalang sa mundo ay nag aabang ng pinakamasarap na pagkain sa buong Milky Way! LIBRE!:) oh kay sarap ng libreeeeeee!:)

Ikalima, abanger ang bawat Pilipino ng SALE sa mga malls! Lalo na ang mga latest gadgets na ipaglulupasay pa sa mga magulang mabulan lang ng iphone10.1.31 page 62!:0 nakanang!

Ikaanim, minsan nag aabang na lang ako sa utak ko kung ano pang pwede kong isulat e.

Ikapito, kung mag aabang ka lang din ng sasakyan mo, wag sa ilalim ng puno, tapos gabi, leche! maiiputan ka lang. (truely asia sad story)

Ikawalo, kung ikaw ay mainstay cast sa bahay lang, inaabangan nating mga cute na cute na bata ang pasalubong ng ating ermats!..:)

Ikasiyam, tulad kong isang kampon ng kadiliman, inaabangan natin ang antok, minsan kasi snobbish sya kelangan pang suhulan ng umuusok na lucky me pancit canton at pandesal ni mang keropi.sarap!

Ikahuli at kasampu, sa oras na ito, tanging araw na lang ang inaabangan ko para pagalitan ako ng nanay kong pupungas pungas dahil hindi pa ako tulog simula kagabe..:)

BOW!:p

ABANGAN ANG SUSUNOD NA KABANAT...buset na ipis!(eepal ka pa bago ko wakasan ultimate blog ko e!)

Comments

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...