Skip to main content

Ang dubsmash at ang pang alien na musical.ly

Dati sabi ko mukang ewan yung mga nag ddusbmash... Nung sinubukan ko sya, ako na yung mukang ewan. Nung gumawa ako ng clips, sinend ko sa nanay ko, at dahil nanay ko yun malamang sasabihin nya na ang galing ko. Nung sinabi nyang ang galing ko, feeling ko nasa commercial ako gng Bona kid! ang batang may laban! Syempre dahil sinabihan ako ng nanay ko na ang galing ko, gumawa pa ako ng mas madami. Nung una, paisa isa lang nagagawa ko, kalaunan, naging compilation na! Nakakatuwa lang kasi madami akong naiirita at napapasayang mga kaibigan. Yung mga nabbwisit at di daw nila magets bakit ako nag ddubsmash, muntik ko na sila iunfriend isa isa. Kung ayaw nyo ng videos ko wag nyo panoorin!this is a free country, di ko naman sinabing panoorin nyo. hahaha. 

Nung lumabas ang musical.ly...mas pang abnormal sya! Dahil, kung ikukumpara mo sa dubsmash na sasabayan mo lang yung mga audio clip,ang musical.ly, irerecord mo sya ng napakabagal. Yung audio clip, super slow 1863486324304 times the normal speed. get mo? So dahan dahan mo din ibubuka yung bibig mo at dahan dahan ka din mag pproject. Ginawa ang app na ito para sa mga alien. At isa na ako sa mga aliens na gumagamit ng app na ito. 

May kanya kanya naman tayong trip sa buhay, kaya nang tanungin ako ng isang taong di ko naman close sa pinost kong video ng, 'Anong nangyayayre sayo?" aba'y sinagot ko ng "Bakit? ano bang meron?"...ayun tumawa na lang sya..hahaha..naiintindihan ko naman sya.. kasi wala naman nang ibang ginawa yung nilalang na yun kundi mag selfie at i collage ng 32 pieces yung muka nya. tas i sshare pa nya yung sarili nyang pinost.. kung di pa naman nakaka hayblad yung babaeng yun. 

Yun lang naman talaga yung gusto kong sabihin...na walang karapatan magtanong ang nag ccollage ng selfie bakit ako gumagamit ng musical.ly.:p dahil aminin nya sa hindi, sabay naman talaga ayung buka ng bibig ko sa music! bleh.hahaha.

bitchesa!:p

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...
2 comments
Read more

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...
Post a Comment
Read more

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...
Post a Comment
Read more