Skip to main content

Kabanatang Pangwakas

Sundot.Kulangot. Saksak. Puso. Tulo ang dugo..

Wala na namang konek.

Alam kong pinatawad ko na sya, alam kong masaya na ako para sa kanila ng girlfriend nya, na binalikan nya noong mga panahong akala ko kami na. 

Alam kong binitiwan ko na ang pangakong sya na sana ang huli kong sinisinta.

Alam kong tapos na ako sa mga gabing umiiyak at pagtatanong kung bakit kelangan mo pang bumalik sa kanya, at mawala?

Ang natitirang bakit na lang naman ay..bakit kelangan ko pang masaktan sa tuwing maaalalang iniwan lang nya ako ng basta-basta?

Hindi ba sapat ang ibinigay kong pagmamahal? pag aalaga? at sakripisyo para lang makapiling sya?

Wrong pala ako, madami pa pala akong tanong.

Bakit kelangan nilang ipamuka sa akin na mas masaya sya sa piling nya? Bakit kelangan pa nilang ipagsigawan sa mundo, na ginawa lang naman nya akong panakip butas? Bakit kelangan pa nila akong kaawaan, dahil ako yung iniwan at hindi ako yung binalikan? 

Masakit padin..hindi dahil sa gusto ko pa syang makasama, hindi dahil sa hinihiling kong ako na lang sana..

Nasasaktan ako dahil pakiramdam ko, hindi ako sapat, hindi ako karapatdapat mahalin, hindi ako yung taong hanggang sa wakas pwedeng ibigin.

Nasasaktan ako dahil pakiramdam ko nagamit lang ako, ginamit lang ang pagmamahal ko para lang punuin ang pagkukulang ng iba, na ginamit lang ako para punan ang espasyong para naman talaga sa kanya.

Nasasaktan ako dahil sa pag-aakalang sa hinaba haba ng taon at pagkakaibigan namin, hindi sya ang taong wawasak sa puso kong binopas na ng nakalipas. 

Pero..ganun ata talaga, minsan ang ituturing mong mamahalin hanggang sa huli, ituturing ka lang na  kabanatang pang-wakas.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...
Post a Comment
Read more

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...
2 comments
Read more

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...
Post a Comment
Read more