Skip to main content

A Distorted Memory

It was a bit late to catch a movie in our favorite mall,
but it was a little early to just stay in bed and listen to songs.
We don't talk, we just lay there side by side...with an awkward silence 

"What are you thinking?", I asked.
"Nothing.." he answered.

We went out anyway, and he was just there following me around the bookstore.
As I was browsing an aisle of thrillers, he disappeared. 
"Where is that fluffy face?", I thought. 
I just ignored his absence as I got so immersed with the books I plan to take home.
Then, I saw him speaking with one of the staff. 
I felt glad, thinking he got a book in mind to read tonight. We'll enjoy the silence together and lose our reality to different worlds, later. 

As I was about to fall in line and pay for my books, I saw him approaching with a huge grin.
His hands behind him, as if he's holding something. 
When he got closer, he asked me to put down what I was holding, and close my eyes.I did and offered him my hands..
He put on a heavy box, I opened my eyes. It's not a box..it's a big book. 
One of so many books I was longing to buy but keep on forgetting because it was expensive.

I looked up to him and saw him smile like a little, fluffy boy.
I was speechless, because he's not the type to give books, and he never asks what I like.
It was a gawky scene that I don't know what to do or say..
He made an effort to make me happy, I could not forget. 
What I did was even embarrassing..I put down everything and gave him a big hug and sloppy kisses.
I forgot the books I was about to purchase and went out the bookstore clutching his gift close to my heart and holding his arm with the other.

I guess it was never too late to catch a movie tonight.

Our favorite mall is still open, and a movie you'd like is still showing.
I got a ticket and a bucket of popcorn...something you love to munch even before a movie starts.
I bought a copy of the book you gave me, holding it close to me.
In the middle of the movie..I went out and opt to walk among the throng of people outside.
It started to rain..people started to look for a place to shelter them from getting wet.

I stand there, faced the night sky and felt every droplet on my face.
Oh how I long to feel your touch again!
I felt warm tears against the cold raindrops streaming down my cheeks.
I miss you darling. :'(

Comments

Popular posts from this blog

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...