Skip to main content

A Tribute to my former enemy: EDSA

Syempre joke lang yung title! Sino ba naman ako para sabihing kaaway ko ang pinakamain roatd hukbong kamaynilaan. Nakikidaan na nga lang ako, ako pa nagrereklamo, mamaya lagyan nila ng toll gate yan bawat MRT station, edi lalo tayong na bv, baka mag aklas na tayo araw araw nyan.. Anyway, masyado nang mahaba yung kaartehan ko sa intro. Naalala ko, kahapon pala yung anniversary gn EDSA revolution, at kaakibat non, naalala ko ang mga karanasan na sa pagtahak sa EDSA ko lang na experience. 

Dati, nag bbus ako pagpasok sa trabaho at pag uwi,ngayon ewan ko bakit sinapian na ako ng kaartehan at katamaran, lagi na akong naka taxi. Ah alam ko na,medyo di pala kaya ng balat ko na mainit pag mga 10am na ako uuwi, alam naman nating lahat na ang araw sa ating bansa ay parang oven toaster na ngayon, hindi na lang ito nagbibigay ng Vitamin D, kundi nagbibigay narin ito ng amoy araw anit at init ng ulo, basang kili kili, singit, likod ng tuhod, at minsan kaakibat p nito ang biproduct ng bacteria sa ating katawan. Ito ay tinatawag na commuting. char! 

Pero sa totoo lang,masarap mag bus pag gabi papasok, kaso, nakakatakot pagbaba mo yung daan kasing dilim ng balat ng mga Afro-American. Hindi mo alam kung ligtas ka sa kapahamakan sa oras ng pasok ko..12mn kasi pasok ko. Mahirap na lang ipagdasal ang dignidad ko na buo pa sya pag dumating ako sa opis, o kaya baka di ako makarating, mahirap na, may bnbuhay pa akong pamilya.:p 

Dati nung nag bbus pa ako, madalas ako makakatabi ng mga worth blogging about. Katulad nung minsan may nakatabi akong maglolo, cute nung bata na nakakandong sa lolo nya. Sabi ba naman nung lolo sa apo nya nung pababa na ako, 'bbye ka na kay tita na maganda'. Anak ng tokwang brown. TITA??!?!?!! talaga ba? muka akong 19y.o.!! (sabi ko lang yan),tapos tita??? di pwedeng ate??? Or sadyang muka akong tita sa suot kong blazer non? Pero kahit na!!!Di ako makapayag na tita ako! :p 

Meron din ako dating madalas makasabay non na cute na lalake, pag pauwi ako...ilang beses ko na sya nakasabay, so nagdesisyon ako na magpacute! After non, hindi ko na sya nakasabay. harsh ng tadhana! Parang pinamuka sakin, gaga di ka cute itigil mo. Or bruha di kayo talo! Or shungabels hindi ikaw ang nakatadhana para sa kanya kaya itigil tigil mo yang pagpapacute mo. 

Ok..naputol yung train of tot ko na naman, dahiiiiil naisip ko mag weigh. Ayun lalo lang ako nabuset, wala pa ako sa desired weight ko. More work!!!!:p 

Anwyay, EDSA namimiss na kita. dumadaan padin naman ako almost everyday kasi dun ang pinakamabilis na route papasok, pero naka grab na ako or hatid. You've been my enemy during my commuting days, now you're my greatest ally, you haven't failed me yet, di pa ako nallate pag sa EDSA ako nadaan. :) sana ganyan ka din pag napag desisyunan ko na mag trabaho sa umaga..para naman alam mo yun...Maging tao na ako. Pero isipin ko muna kung gusto ko magday job.:p mainit eh.:p 

Comments

Popular posts from this blog

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...