Skip to main content

A 2PM-ish Star Wars Landi

What if we can all travel through time? Journey to space and go field trip to parallel universes?
What if we can distort timelines and change the tides of events?

Would you still be my friend? Will there be a teeny tiny chance that I can be more than that?
Or would you change your past, that would ripple to not meeting me at all?

But let's say, I can be a master of time, be one with the force of the universe,I'd like to fast forward, and marry you in another lifetime, in a distant galaxy;
by the beach, at the edge of the moon, by the forest, at a deserted island, in an ancient church in another era. Utimately, I wanted to give you your dream wedding. Our special union, by the cliff, with light sabers in our hands, Vader as our priest, Padme Amidala as your maid of honor, and the last Jedi beside me. First Order and Resistance unite to witness our first kiss, the seal to infinity together

But that's just a make-believe created in my head since the last millenium. Today, you are here beside me, ranting about your latest heartache, tears brimming your eyes, and rolling down your cheeks,
your jaded face, still overflows with beauty.

I may never live up to your fantasy of a perfect wedding by the cliff,
nor be that special creature to exchange vows with, but I promise to be here for you, till Kylo Ren falls in love with Rey

May the force be with you, my friend, my love. Always.

-----------

Gusto ko sana gumawa ng poem..kaso parang di naman naging poem yung lumabas. Oks na yan. Di na naman ako nag wwork! Bukas papagalitan na naman ako nung babaeng matanda kong kliyente. Kaantok ng after lunch! Haaaaay. Work na ulit. :)

Comments

Anonymous said…
Hi:) So, I'm back. Took a vacay in Bangkok--it was more of a cruel reminder how terrible the quality of life here. Seriously thinking of working there one day. Your thoughts on this? Thanks
RV said…
Welcome back! well, I don't have anything against people planning to work abroad, given the current situation of our country. Go for it!Just don't forget to give back and go back. Masyadong maganda ang bansa natin para mawalan tayo ng pag-asa para sa kanya. :)

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...