Skip to main content

Kaibigan

Madami kang makikilala sa buhay, may mga taong alam mong mamahalin mo, mga taong magtatagal sa buhay mo dahil alam mong magiging kaibigan mo sila dahil sa napakadaming rason o di kaya maraming darating sa buhay mo para turuan kang bagay na di mo matutunan sa iba..

Masasaktan ka, maliligayahan ka, pero higit sa lahat, matututo ka sa lahat ng mga taong nabanggit.

Sisimulan ko na lang yung kwento ko sa salitang..akala.

Hindi ko kayang simulan 'to ng masaya, kasi alam ko naman sa simula palang na sumugal na ako...minsan di ko alam kung kelangan kong pagsisihan na nasayang yung pagkakaibigan namin nang dahil lang sa akala kong magiging ok ang lahat.

Sinabi ko sa mga kaibigan ko na handa ako kung ano man maging kahihinatnan nang pinili kong desisyon...ang mahalin ang matagal ko nang kaibigan.

Masasabi kong kilala ko na sya ng matagal, alam nya lahat ng pinagdaanan ko sa buhay, sa sobrang daming inuman na pinagsamahan namin ay naikwento na namin sa isa't isa ang buhay namin simula pagkabata, hanggang sa nagka muwang kami, hanggang sa unang pag-ibig, hanggang sa mga rason ng pag aaway ng kanyang mga magulang. Umabot pa kami sa mga panahong iiyak kami o malulungkot kami dahil sa pagkamatay ng maaga ng kanyang ama. Naikwento ko sa kanya lahat ng mga lalakeng minahal at sinaktan ako... Naikwento ko din sa kanya na ayaw ko na ulit magmahal...dahil masakit. dahil parang walang ginawang lalake para mahalin ako nang hindi ako iiwan.

Sya yung lalakeng bumuo sa akin, na karapat dapat akong mahalin, wala nang dapat hanapin ang kahit sinong lalake. Sya ang tumulong sakin na mabuo ulit ang puso kong winasak lang ng iba't ibang lalake. Tinulungan nya akong maging buo..maging masaya ng ako lang...

Hanggang sa dumating yung panahon na hindi ko alam kung dapat kong sabihin na nagkamali kami..minahal ko sya ng higit pa sa kaibigan, at sinuklian nya rin iyon ng buong pagmamahal. Masayang masaya kami, tila wala nang kaya pang magpabago ng aming pagtitinginan..hanggang sa kinailangan kong umalis. Pinagsisihan kong iniwan ko sya, pinag sisihan kong ako lang din ang gumawa ng paraan para lumayo sya sakin. Masakit sakin lahat. Ganto na lang ba matatapos ang lahat? Hanggang dito na lang ba matatapos ang kwento namin?

Ang gusto ko na lang ngayon...closure. Para kya ko nang tapusin din 'tong blog na 'to sa pangungusap na, kaibigan lang pala kami talaga.

Comments

Anonymous said…
Sigurado ka bang minahal ka nga o baka nag assume ka lang? Cgurado ka bang kilala mo na siya talaga? Baka kase malungkot lang din siya at ikaw ung pansamantalang nagpapasigla sa araw niya. Alamin mo muna kase ndi ung sugod ng sugod kase bandang huli ikaw lang din masasaktan, ung akala mo na meron e wala naman pala sakanya. Sakit dba?
August 11, 2016 at 11:29 AM
Post a Comment

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...
2 comments
Read more

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...
Post a Comment
Read more

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...
Post a Comment
Read more