Skip to main content

From Truth to Fashion

Bilang nalipasan na ako ng antok kakapindot ng letters dito..lubusin ko na ibuhos lahat ng kaartehan at gulo ng utak ko!.:)

“when forced to pick from the truth and legend, print the legend” -John ford

Minsan di ko magets anong trip ng tao..lalo na sa tv..lahat ng tao naghahangad malaman ang katotohanan, lahat ng istasyon ng telebesiyon nangangako na maghahatid ng balitang totoo. Pero pag hinarapan mo ng katotohanan ang tao, hindi benta sa kanila. Sa panahon ngayon, ang katotohanan ang sinusuka, hindi realidad ng buhay ang gusto laklakan, kundi puro nagniningning na kasinungalingan at mga namumukadkad na ideyolohiyang malayo sa katotohanan.
Pero related sa quote sa taas na nakuha ko sa isang blog ni Lourd De Veyra, totoo nga to sa industiya ng telebisyon.Kung ano yung sikat, kung ano ang nalalaman ng tao na sa tingin (na naimpluwensyahang isipin) na tama, ayun ang patok..ayun ang nagiging bersyon ng makabagong ‘katotohanan’. Parang pagbabalita ng ABS-CBN, sa isang mensahe ni PDuterte. Hindi ko na iispecify ano yung mga kataga, di ako sure eh, pero ang siste, sa buong pangungusap na sinabi, eh mga 3tatlong salita lang ang inere sa telebisyon, na nakapaghahatid ng ibang konotasyon para sa madaming tao. Get mo? Kalimitan, hindi na pareho ang katotohanan, sa kwentong tv.


Ang dikta ng tinatawag na fashion sa ating mundong ginagalawan!!

Sa makabagong mundo ng fashion..ang tinuturing na fashionable ay tanging mga uso lamang, pag wala sa uso yung trip mong kombinasyon ng kulay o kaya ng pantalon at cropped top..baduy, jologs, at walang alam sa mundo ng fashion, chararat. Sa mundo ng mapanghusgang lipunan ng social media, lalung lalo na FB, mahirap mag express ng sarili kung ang alam lang ng tao ay pumuna ng mga bagay na salungat sa kanyang bersyon ng katotohanan at paniniwala. Paano nga ba naging mapanghusga ang tao? Dati naman eh hindi ganto katalamak ang mga utak electricfan (me utak ba yung bentilador?ask yourself.), simple lang, kasi dati,may sustansya pa ang laman ng telebisyon, at wala pang FB. Ang hirap murahin ng teknolohiya eh, kasi di naman kasalanan ng aktwal na app na FB at telebisyon, dahil catalyst lang sila ng mga kapararakan ng utak ng tao. Nalason na yung utak ng tao, dahil sa kagagawan din ng ibang tao. Yeth, napapalayo tayo sa topic na fashion..(naalala ko si ermitanyo, tuwing nadidiskaril yung thoughts ko pinapahinto nya ako mag-isip, tas ipapaalala nyang bumalik ako sa original topic. Kung sino si ermitanyo, saka na natin pag usapan) So nasan ang problema? Feeling ko eh may bug na kelangan i tweak o dapat kelangan gamitin ng anti-virus eh..Pero hindi pala!! Bigla kong naisip ang konsepto ng virus at anti-virus. Sa usaping to, ang chika, ang gumagawa ng virus sa mga computer at ang mga nagbebenta ng anti-virus. bakit? kasi hindi naman magkakaron ng supply kung walang demand. Kelangan magkaron ng virus, para maramdaman ng tao na kelangan nya bumili ng anti-virus. Simpleng business tactic. Parang sa paglalason ng media sa pag iisip ng tao. Halimbawa, noong unang panahon, ok na sa mga tao ang gumamit ng walang brand na sapatos. Ngunit!! naisip ng mga nagmamagandang utak biya eh magiging ganap na fashionista lamang ang mga tao, kung ang isusuot lang nilang sapatos ay airmax 1 Bespoke. Ang iisipin ng mga taga subaybay, ang tanging magandang sapatos lang at airmax 1 Bespoke. Ito yung logic kanina, gumawa yung mga artista ng anti-virus (airmax1), dahil binigyan nila ng virus (ideya na ang magandang sapatos lamang ay airmax1) ang mga tao. Simple. kung mawawala yung ideyang ang magandang sapatos lang ay airmax1, mawawala ang distribusyon ng airmax 1 na napakamahal, pukingina. Isa ding related na topic, may naging shotabels ako na adik sa mamahaling sapatos, pag namamasyal kami eh, nagtitinginan yung mga lalake ng mga sapatos ng isat isa. Parang nagiging batayan na to ng estado sa lipunan pag naka Jordan 1 BREDS ka eh elite ka ganon. Kelan pa nangusap ang sapatos na mabait at responsable ang isang tao?  At kelan pa naging maganda sa maitim ang kulay yellow na damit? Kaya maraming anti-virus na hindi naman dapat kelangan ng tao, dahil me lason na unti unting kumakain sa utak ng tao. 

Sa totoong buhay, nararanasan ko sa araw-araw na me mga matang nagmamachag! mga fashion police. Dahil masyadong mainstream mga suot nila, alam ko na yung mga ibig sabihin ng nangungusap nilang mga mata. Ganun na ba ang self-expression ngayon? nagbabago depende sa uso? depende sa nakikita sa tv, sa billboards? Ok. 

Aminado na ako ngayon, nagpapa impokrita ako dahil ang puntirya ko eh yung self-expression na ng iba. Pero, naisip ko lang naman, kung self-expression kasi diba, iisa lang yun? ikaw lang ganon. unique sayo. 

Pero sige, titigil na ako. baka bukas, ma-ipa salvage na ako ng di ko nalalaman dahil sa mga sinasabi ko.

Comments

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...