Skip to main content

Eradication ba o Modernization?

Sobrang late na post na to kasi hindi ko sya matapos tapos before..laging nasasapawan ng new idea. Anyway, feeling ko timely padin naman sya dahil unang una sa lahat! Wala pa naman tong solusyon. nahinto yung chika about the modernization thing. Pilipino nga naman, hindi pa natatapos ang isang problema, on to the next na agad. Kaya walang nasosolusyunan. Ningas Cogon at its finest. Kung ano man ang hold up ng issue na to, gusto ko padin ipukol ang bato sa kinauukulang nasa pwesto.

Bakit??? Sila na naman ang may kasalanan? Why don't we start with ourselves? Puro na lang ba gobyerno ang may kasalanan sa kahirapan ng bansa?

Well, ang mga may ari ng kakarag karag na jeep ay for sure walang sapat na budget para palitan ang kaninang jeep. Sino ba may gusto mag maneho ng kinakalawang? Kung mura ang bagong jeep, wala na sana tayo nakitang luma at pang limahan lang ata ang pwede sumakay. Oo, maganda ang layunin ng modernization,pero mejj patapon yung solusyon. Sino ba nakaisip neto? Kayo diba? Bakit hindi kayo maghati ng pangbayad sa trip nyo? 50/50 kumbaga, winwin situation. Napaganda nyo yung hinayupak nyong pangalan, gastusin ang nararapat dahil sa buwis ng mamamayan din naman galing yan, kalahati sa may ari ng jeep, dahil sila naman ang gagamit at makikinabang. Isipin mo, wala ka din namang gastos, dahil yung mga sumasakay ng jeep na nagbabayad ng buwis, ayun yung ibabalik mo para pagandahin yung sinasakyan nila. O baka ayaw mo dahil walang mapupunta sa trip to Europe expenses mo? May sense naman diba?

Nilagay kong eradication sa title, kasi hinayupak yung pagkalat ng balita, sabi sakin ng pinagtanungan ko at mga unang tweets na nabasa ko, aalisin na daw ang keep! Tanginang bullshit! syempre ayaw ko! Iconic ang jeepneys sa kasaysayan ng ating bansa. Deputa que horror kung wala ng jeep sa mga kalsada, mag aamok ako! Cheret! Nagalit ako sa maling impormasyon.! Pero dahil nalaman ko ang katotohanan, mas nainis ako. Nagbabayad ako ng buwis buwan buwan, nababwasana ng pinagpaguran kong kitain para sana bumalik sa akin, aming mamayan ang kinuha nyong kapiraso sa dugo't pawis naming pagkayod. Mahirap gumawa ng something ukol dito. Hindi mo rin naman hawak akng pagdedesisyon ng mga kagawaran sa gobyerno. At lalong lalo na, ang maliliit na mamamayang tulad tin, kahit karapatan natin malaman san apuppunta ang mga buwis na ating binabayad, wala din naman papansin satin.

Kahit naman mag rally ka sa EDSA, babayaan ka lang nila. fkarapatan mo yun dahil nasa demokratikong bansa ka..pero napapakinggan ka ba? Andami dami daming departamento sa ating gobyerno, di nga tayo sure anong mga silbi nila. Di tinuro sa school lahat to.. Lumalayo na yung mga sentiments ko..kalat kalat na naman ideas ko. Itigil ko na lang..magsisimula na lang siguro ako sa chores ko..:p 

Comments

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...