Skip to main content

Parang Kailan Lang..

Parang kelan lang, yung mga kaibigan at kakilala ko noong ako'y nasa kolehiyo pa lamang, ang ilan sa mga problema lang namin ay saan kami kakain ng lunch, anong movie ang papanoorin namin, sinong may id na may pikchur at birthday para makabili ng alak sa supermarket. Makalipas ang mahigit isang taon, mukhang madami ng naganap sa kani-kanilang buhay. Nagpapasalamat ako sa Facebook at iba pang social media networking sa pagbibigay sa kin ng mga latest gossips and happenings sa mga kakilala ko.

Ilan sa kanila ay nagka boypren na sa wakas, ilan...ahm dumarami sa kanila ay nagkakaanak na, bonggang cute ng mga babies nila, kaya minsan pag nabubukas ako ng Facebook pakiramdam ko hindi akin yung gamit kong account kasi ang daming mukha at sanggol na naglipana sa News Feeds. Ilan sa kanila ay nagppost ng mga litrato ng engagement rings, engagement parties, civil wedding, wedding ng isa pa naming ka batch... Ganyan na ang usual eksena sa aking mga kaibigan at kakilala.

Wala naman akong gusto ipahiwatig...Parang kailan lang kasi, noong mga panahong kami ay nasa gitna ng chismisan, wala pa sa aming isipan ang pag aasawa, pagkakaroon ng anak at paglagay sa tahimik..hahaha..Pero eto na..Di na ako magugulat kung maimbitahan na ako sa isang kasal, excited na ako!

Ako'y edad 22 pa lamang, di ko alam kung kailan ako makiki jamming sa hype na nangyayareng ito. Sa kabilang banda, naisip ko, di naman nagkakalayo mga edad namin, 22, 23, 24 years old...Murang-mura ang edad sa usaping pagpapamilya at pag-aasawa. Wala akong gustong sabihing masama, tanging opinyon lamang ng nagmamasid, natutunan ko sa kanila na wala sa hustong edad ang kahandaan sa mga ganitong usapin, ngunit nasa tamang pagdedesisyon, maliwanag na pagiisip at di lamang pag-ibig ang pairalin. Di ko alam kung lalabas akong nagmamalinis sa blog kong to, pero dahil meron paring freedom of speech sa Pilipinas, wala na lang basagan ng trip..:D

Comments

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...