Skip to main content

Napaisip ang Puso ko

Sa bawat araw na nakakasalamuha ako ng tao, minsan hindi ko na malaman kung totoo nga bang tao yung nakakausap ko o mga alien.

Joke lang.

Naisip ko lang..dahil sa nagdaan na Valentines day, umulan na naman ng malagintong bulaklak, teddy bear galing blue magic, chocolates na overpriced at medyo lumindol na naman ata sa iba't ibang panig ng mundo dahil sa pinpractice natin ang pagsasabuhay ng pag-ibig..sa dilim, well may iba na gusto ng maliwanag. *parental guidance is advised*

Wala naman konek to sa gusto kong sabihin..Naramdaman ko lang na, kahit pala may sayad ako, masama ugali ko, dahil masyado akong honest nakakasakit na ako ng damdamin ng iba, kahit wala akong pake sa mundo kadalasan, nagtatapon ako ng upos ng yosi sa drainage, at madami akong bisyo maliban sa droga. Despite all these, there are people who still show how special i am in their lives...kahit batiin lang akong happy balentayms or kahit kendi lang eh ansaya saya ko na eh. 

Pero dahil mahal ako ng mga lamang lupa at santo, nakatanggap ako ng madaming madaming lobo. :) Sobrang galak ko, kasi hindi ko pa nasubukan na magka ballooooons na ganun kadami.. Ang colorful!!! chaka basta, sa sobrang saya ko di ko na alam anong sasabihin ko dito.. Kasalukuyan nang pumutok ang iba kong lobo, lumipad ang iba, at yung iba malnourished na. Pero bago pa man ako makatanggap ng madaming ballooooons! bumili na ako ng hugis puso na ballooooons! at ginawan kong decorations yung kwarto ko para sweeeet. nasiyahan naman ako.:) 

Maliban sa mga baby colors kong balllooooons, nakatanggap ako ng boket ng bulaklak...na hindi ko alam kanino galing. Pagdating ko ng office, tinawag ako nung bago kong ka close na guard..sabi me nagpapabigay daw! Galante boket ng pink and white roses. Mabango. At nakakataba ng puso. Kasi hindi ko kilala pero nag abala pang magpaabot ng bulaklak.

Hindi naman sa materialistic akong tao,pero nakakatuwa lang na kahit pala ganto ako, may nagagawa akong kabutihan sa buhay ng iba. May napapasaya ako dahil lang sa ideyang buhay ako, nakakasama ko sila. Hindi ko kayang isipin yung sinabi ng isa kong kaibigan, "natatanggap mo yan kasi ayan naman talaga deserve mo". Para kasing, so yung ibang walang ganto hindi nila deserve? Siguro swerte lang ako. 

Nagpapasalamat padin ako dahil masaya ako, binibigyan ako ng human beings ng mga dahilan para lalong pagbutihin maging tao. Di na ako magrereklamo masyado, at mas papahabain ko pa ang paniniwala ko na darating ang panahon na, ang mga tao, magkakaisa at mas iisipin ang kapakanan ng iba kesa sa ikabubuti lamang ng iilan.

yun lang.:)  

Comments

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...