Skip to main content

PULL OVER

Sa mga simpleng araw na maulan at masarap lang mag –stay sa bahay at uminom ng kapi, naimagine ko ang mga oras na nakasakay ako sa dakilang jeep ng Pilipinas,J oo mahal ko ang jeep, kaya nga sa mga susunod na panahon e bibili ako ng jeep ko… Kaya, ang gusto ko na naman ngayon ikwento at bigyang pansin ay ang mga pasahero ng jeep. Tama na at binigyan na natin ng recognition ang mga drivers, oras na para pansinin ang mga suki sa pagsakay n gating patok. Unang una sa lahat, ang jeep ay isang pampublikong sasakyan, maybabayad ka ng minimum na walong piso para makarating sa gusto mong paroonan. Isa ang driver nito, at may ilang bagay syang ginagawa ng sabay sabay. Una, nagmamaneho sya sa rutang nasa gilid ng kanyang jeep, ikalawa, tumatanggap sya ng bayad mo at nagsusukli kapag wala kang barya pang bayad, ikatlo, nakikipag kwentuhan sa katabi nyang pasahero ikaapat, mag iisip pa sya pano nya mapupuno ang jeep at maka boundary at makapag uwi ng pancit sa kanyang pamilya. Madami. Pero bilang isang ordinaryong pasahero, hindi araw araw naiisip ito ng ibang mga suki… May mga tao na pag nag para sila, kahit nasa gitna pa si kuya ng EDSA, gusto nila ihinto sila agad at ng makababa sila sa kantong gusto nilang babaan. Di ko alam kung yung utak nila e nasa singit o di kaya nawalan ng lugar ang salitang ‘pang unawa’ sa utak nila, kung meron man. Alam kong may mga tao na nagmamadali dahil late na, o di kaya akala nila e sinasadya ni kuya driver dahil may mga chuper naman talagang sutil na kahit narinig na nila na may nag para e sige parin sa harurot. Iba iba ang tao, iba iba ang mga bagay na tumatakbo sa knialng mga isipan. Di ako naninisi ng mga pasaherong gusto magalit at makipag sagutan sa driver dahil lang sa di sila naibaba sa gusto nilang babaan. Ano bang mapapala nila? Wala naman, saying sa laway, sa neuron sa utak, at sayang sa effort sa pag buka ng bibig. Pangit ang ugali mo para sa driver at di kaaya aya ang paningin sayo ng ibang tao. Try mo lang isipin kaibigan..:))

Comments

Popular posts from this blog

Alamat ng Lipistik

Friday again! Happy weekend world! Again, I ask myself, how can I fucking write something happy and witty, if all I can do is sulk over the idea or feeling of being unwanted. I can’t even say that I like myself. Feeling ko nagkakaron na naman ako ng episode of the inevitable. Pero I can get over this, I know. Una sa lahat, patawad sa mga nagbabasa ng blogs ko, ang boring kong tao. Dead kid. Wala ng nagaganap na interesting sakin, maliban sa madami akong natututunan sa work ko. Yeth, I’ll tell you about my job. Nasa harap lang sya ng magandang building ng San Miguel. Nung 2015, wala pa tong building. Nag work kasi ako dati sa tabi netong building. Big hole lang to non. Dead end. Tanginang train of thought, napuputol, humihinto. Im cursed!!! Ohmaygaaaad! Gagawa na lang ako ng quick alamat! Ang topic for today, mga bata, ay tungkol sa alamat ng lipstick. Bilang mahilig sa lippie ang ating may akda, gumawa sya ng kwento tungkol sa kung paano nagsimula ang pamahid sa labi n...

Different kinds of Passengers (sa ating JEEPNEY)

            NOTE: ito ay ang installment ng naunang artikulo tungkol sa mga drayber sa Pilipinas; sa Quezon City specifically. Bilang isang estudyanteng malapit nang magtpaos ng pag aaral, marami akong gusting tandaang bagay mula sa aking buhay estudyante. Una, sasabihin ko muna kung ano ang alam kong routine ng mga katulad kong nursing students. Sa umaga, gigising ng super aga kahit isang oras lang ang tulog mula sa pag-aaral. Maliligo ng malamig na tubog para bongga sa gising ang dugo, parang mga driver lang ng bus e nu? Pero ganun talaga kasi ang buhay. Magbibihis, kakain o minsan pa nga hindi na kakain kasi late ng gising ang ating kaibigan. Kung mahirap o di kaya ay ordinaryong mamayan lang an gating estudyante katulad ng sumulat nito, at public transport ang kanyang sasakyan. Kung mayaman naman, syempre may kocheee yan!!Bayaan natin ang buhay may car dahil wala sa koche nila ang mukha ng totoong buhay sa Maynila.   Ako...

The Era of Concubines and Incest

“Nagmahal lang naman ako…” samahan mo pa ng ‘huhuhu’ dahil pag ganyan ang linya e umiiyak yung nagsabi nun tiyak. Noong unang panahon pa man e uso na yang mga kabit na yan at incest. Sa mythology, ang magkaka-kapatid, mag ina, mag pinsan, mag bayaw, bilas, mag lolo, gumagawa ng himala, tapos ang nagiging anak mga puno, halaman, bundok, dagat. Parang puno, kapag may dalawang adjoining branches hindi malayong magkaroon ng panibagong sanga sa isa sa kanila. Baka sabihin mo kathang isip lang ang mythology, sige, isa pang example. Dati, uso ang mga hari’t reyna at kung ano ano pang royalties. Alam kong nasa isip mo ang mga babaeng ang suot e mahahaba, long sleeves pa nga e, may pamaypay, ang mga lalake may baston kahit wala naman sakit sa extremities. Ang sinasabi ko, kahit ganyan ang suot nila na balot na balot, juskooo. Ang libido nila umaapaw kaya kahit asawa ng kapatid e pinapatos. Akala mo wala ng ibang tao sa mundo. Trending ata yan, bawat henerasyon dapat di mawawalan ng ganitong es...